İçeriğe geç →

muayyen kabak günleri


ateşböceklerine bakmamız gerekti geçen gece
fosforlu bir düzüşme seansında
böcekler adına utanç duymamız lazım oldu
halbuki
dünyanın hakimi, böceğin turisti
besin zincirinin imame taşı bizler
şöyle güzel bir düzüş yapsaydık
tüm o asaletimizle
binlerce böceğin ışığında
yeşil mavi parlasaydı çıplak tenlerimiz
binlerce böcek tarafından
fosforlu yeşil bir kutsanış, bir olimpiyat halkası
ateş olup yansaydık
öyle çığlıklı ve güzel bir yanış ki
binlerce böcek aynı anda
utanç duysalardı kendi cılız düzüşme merasimlerinden
tebriğe kalsalardı

bir insan
dilek kipleri üzerine kurulup
sürekli dokuz metre onbeş santimde durmaktan
nasıl zevk alır ve bir süre sonra
dokuz onbeşlerle nasıl idare eder hale gelir
hayatını el kitabı
son vapurlar
son otobüsler
son sinema seansları
evde bekleyen “bu son olsun” notları
telesekreter mesajları
sonlu yaşamda
sonlu yaşatanlar
insanı güvende hissettiren özgürlük tamponları
dış kapının arkasında bekleyen
kol gibi dişli öcüler ve
üç metrekarelik gözleriyle
korku içinde ağlaşan
çizgi filim kaçkını japon kızları

garip zamanlar
12’yi vurunca saat
balkabağına dönüşülen
muayyen kabak günleri
ve o günlerin kesif kabak tatlısı kokan
tatlı utançları dahilinde dahi
kabak çiçeği gibi açamamak

Gokhan Toka
Bazen yazmak için buraya dönerim
Gokhan Toka on FacebookGokhan Toka on InstagramGokhan Toka on LinkedinGokhan Toka on TwitterGokhan Toka on Youtube

Kategori: kötü edebiyat

Tek Yorum

  1. resimde terry şeker kız candy'yi öpüyor yanılmıyorsam, benim için çok mutlu bir andı, 7 yaşında kendimi kendi(şeker kız) zannediyordum ve terry bey'e aşıktım (yine yanılmıyorsam tabi)

Bu yazı yorumlara kapalı.