İçeriğe geç →

Aylar: Aralık 2012

Kişisel de olsa evet, “bu bir kıyamet”*

Aslında hepimiz 21 Aralık 2012 günü saat 13:11’de ölecek olan bir adamın, Felix’in hayatının anlatıldığı bir filmin figüranlarıydık. Bütün bu tantana onun içindi, Felix için. Bu set onun için kuruldu, senaryo onun için yazıldı. Mayalar Felix’in ölüm tarihini saniyesine kadar hesaplayan bir takvim bulmuşlardı. Sonra Avrupalılar da Mayaları buldular. Herkes bir ara bir yerlerde dini ve kıyameti bulmuştu. Felix için yaptılar bunların hepsini tabi… Bütün insanlığın, tüm evrenin şimdiye kadar yaptığı ne varsa hepsi Felix içindi.

Ama Felix bu uyarıların hiçbirini sezemedi. Tüm bu setin onun için kurulmuş olduğunu anlamadı. Bu evrenin tek amacının kendisi olduğunu asla bilemedi. Tıpkı milyarlarca figüran gibi, bizim gibi yaşadı hayatını. TV’lerden bildirilen “Kıyamet” günü ve saatine o da bizim gibi gülümsemekle yetindi.

21 Aralık 2012 günü saat 13:11’de Felix kalp krizinden öldü. O öldükten sonra film bitti.

Sen, ben ve diğerleri. Biz artık bu terk edilmiş, işlevini yitirmiş setin başıboş ve amaçsız dekorlarıyız. Felix’in ölümüyle anlamsız kaldık. Bundan sonra yapacağımız tek şey yaşlanmak, paslanmak ve çürümek. Biz artık bilinen dünyanın sonundaki amaçsız bir boşlukta, Araf’tayız. Evet. Bu tastamına bir kıyamet.

*Herşey bu denli kişiselken kıyamet farklı mı olacak sandın?

Yorumlar kapalı