İçeriğe geç →

anarahmi Yazılar

Olafur Arnalds konserinin ardından şiddetli duygular besledim

Bu yılın en iyi konserlerinden birini yine Salon IKSV’de dinledim. Olafur Arnalds uzun süren dünya turunun son konseri için İstanbul’daydı ve bu önemli gecede biz de oradaydık.

Konser çıkışı içimde sadeleştirilmiş, tek bir istek vardı: Eve gidip Kim Ji Woon’un “Acı Tatlı Hayat” ını izlemek. Bu istek, Arnalds’ın içten müziğinin uyandırdığı ince duyguların, Arnalds’ın müziğini dinlemeye gelmedikleri her hallerinden belli olan arka sıradaki iki kişinin ağzını burnunu kırma isteğim ile birleşerek ortaya çıkması ile oluşmaktaydı. Yani, şairane bir şiddet hissi. Tüm konser birbirlerine kur yapma sürecinin henüz başında olan biri erkek diğeri dişi bu ikilinin, hisli nağmelerden nasıl etkilenmediklerini birbirlerine çeşitli vesilelerle aktarmak suretiyle kuul luklarını karşısındakinin nezdinde yitirmeme çabalarına kulak misafirliği ile geçti: “off çok sıkıldım”, “ha ha tamam”, “off uzatma”, “haha çok komik” vs vs.

Beğenmiyoduysanız niye para verip de geldiniz. Yok davetiyeyle geldiniz de o kadar sıkılıyor iseniz, o zaman da aha kapı aha sapı, defolun gidin arkadaş. Amaç kurlaşmak, kuullaşmak ise de gidin, bu çabanızın çevrenizdekilere saygısızlık olarak addedilmeyeceği bir yerde bağır çağır rahar rahat yapın. Başka türlü bir konser olsa yemin ediyorum ikilinin erkek olanının ağzını burnunu kırardım, işte ince ruhumun incelikten kırıldığı an da bu an olurdu; ama bu kadar soft bir ortamda “dalmak” olmuyor.

Yorumlar kapalı